Sinterklaas prikkels met kerstboom in je hoofd!

Vorige week kreeg ik een voorbeeld te horen over een hoofd van een Adhd-er.
“Je moet je voorstellen dat er een kerstboom in je hoofd zit met lampjes in verschillende kleuren en die gaan aan het uit. Daarnaast wordt er ook nog een vuurpijl afgestoken”
Dat is wat er in een hoofd gebeurd daar komen dus ook nog de prikkels van buitenaf bij zoals het tikken van een klok, een vogel buiten, pratende mensen, muziek enz… en dat moet je je nog kunnen focussen op wat je eigenlijk moet doen. De taak die je aan het uitvoeren bent. Je zult denken hoe dan… nou soms lukt dit ook niet! Of een beetje… bij gesprekken in drukke ruimtes is het ook vaak onmogelijk om te luisteren en te registreren wat er wordt gezegd. Je aandacht erbij houden, aankijken en focussen kost al teveel energie om ook nog dingen te kunnen onthouden. Soms echt onmogelijk!
Nu dan de sinterklaas tijd… vol van prikkels die voor kinderen heel leuk zijn maar niet als je moeite hebt met het verwerken van prikkels.
Gisteren was ik met mijn gezin (adhd-autisme en slechtziendheid zijn aandachtspunten binnen ons gezin) naar de tent in Gerwen om daar naar sinterklaas te gaan. Andere jaren ging ik dit uit te weg omdat ik zelf niet van de drukte houdt en ook mijn kinderen er niet goed tegen kunnen. Maar ja nu met Ritalin dacht ik laat ik het maar proberen… het vind beter maar nog steeds erg heftig. Had daarna echt moeite om mijn hoofd weer rustig te krijgen.
In de tent was het super georganiseerd! Leuke activiteiten en een leuk cadeautje! En zelfs nog een zakje chips bij het weggaan.
Alleen als je kijkt naar een kind met moeite in de prikkelverwerking zoals Adhd, autisme, slechtziende kinderen of kinderen die hoog sensitief zijn die kunnen hier niet mee omgaan…In de tent komen er een hele hoop prikkels op deze kinderen af zoals muziek, pieten, springende kinderen, geuren van pepernoten, ouders die praten, piet die praat door de microfoon (met hoge stem), roepende kinderen, huilende baby, verschillende kleuren lampen, versieringen… enz.. en alles komt tegelijk binnen bij deze kinderen. En dat terwijl ze al een kerstboom in hun hoofd hebben!
Vervolgens gaan ze in de tent een spel doen waarbij verschillende groepjes om de buurt een spel op het podium mogen doen. Het wachten duurt lang, zeker voor kinderen die Adhd hebben. Het uitvoeren is al lastig wanneer je meteen aan de buurt bent maar door de opbouw aan prikkels onmogelijk geworden als je in het laatste groepje zit.
Veel kinderen met deze problematiek blijven bij papa of mama staan, of ze willen weg… of nog erger ze willen niet naar sinterklaas in de tent.
Heel jammer. Eigenlijk zouden we voor deze kinderen een prikkelarme sinterklaas activiteit moeten organiseren. Met minder prikkels! Zodat ook deze kinderen meer kunnen genieten! Een tijd in de middag in de tent met alleen kinderen op uitnodiging die moeite hebben met de prikkelverwerking. In een rustige setting met zachte muziek. Een kort spelletje en dan een cadeautje van sinterklaas.
Wie weet volgend jaar?

2 gedachten over “Sinterklaas prikkels met kerstboom in je hoofd!”

  1. Lieve meester en lieve juf,

    Zie de maan schijnt door de bomen,
    makkers staakt uw wild geraas.
    Ook al zou ik willen stoppen,
    de prikkels zijn me steeds de baas.
    En wie zoet is die krijgt lekkers,
    maar dan word ik weer zo druk.
    Dan wil ik zingen en veel springen,
    en dan gaat er soms iets stuk.
    Piet kijkt stiekem door de schoorsteen,
    wie er lief is en wie stout.
    Ik wil graag de liefste wezen,
    maar in december gaat dat fout.
    Terwijl iedereen die feesten leuk vindt,
    denk ik: was het maar geweest.
    Was het vast maar januari,
    dan is het voor míj weer feest!

    Er is een kindeke geboren op aard,
    en dat vieren we met elkaar.
    Maar samen doen, dat kan ik niet
    en daarom vinden ze mij wat raar.
    Al die lichtjes doen pijn in mijn ogen,
    de muziek knalt in mijn kop.
    Alles glittert, glimmert, schittert,
    wanneer houdt dat nu eens op.
    Er is geen enkele dag hetzelfde,
    mijn structuur is helemaal kwijt.
    Juf vindt dat ik moet genieten,
    van die rare, vreemde tijd.
    Terwijl iedereen de feesten leuk vindt,
    denk ik: was het maar geweest.
    Was het vast maar januari,
    dan is het voor míj weer feest!

    Lieve meester en lieve juf,
    met jullie hulp ga ik ervoor.
    Bedankt voor jullie geduld en begrip,
    samen komen we deze tijd wel door.

  2. Inderdaad precies waarom ik dit soort zaken uit de weg ga met de meisjes. Zelfs nu ze nog heel jong zijn merk ik dat ze helemaal dicht klappen en liever naar huis gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *